Jej prawdziwe imię to Gabrielle Bonheur Chanel. Znana jest z wielkiej rewolucji w świecie mody, którą za pomocą sportowych fasonów i krótkich, niestandardowych sukni, przeprowadziła na początku dwudziestego wieku. To dzięki temu wydarzeniu do dnia dzisiejszego jest jedną z największych ikon mody na świecie.

Na świat przyszła 19 sierpnia 1883 roku w małej miejscowości Saumur we Francji. Jej rodzicami byli podróżni sprzedawcy. Miała 3 braci i 2 siostry. Ze względu na trudna sytuację materialną rodziny po śmierć matki kilka lat swojego życia spędziła w klasztorze. Z momentem ukończenia 18 lat opuściła sierociniec, aby jako młoda i ambitna dziewczyna, występować w kabarecie w Moulin, gdzie wkrótce poznała mężczyznę, znanego w przemyśle tekstylnym.  Etien Balsan uczynił jej życie znacznie bogatszym. Obdarowywana diamentami, perłami, kosztownymi sukniami. Mieszkając z Balsanem, początkowo jako hobby, projektowała kapelusze, by w 1913 roku otworzyć swój pierwszy sklep w centrum Paryża, w którym sprzedawała modne płaszcze i kurtki. Po rychłym bankructwie, nie poddała się. Zakochana (Arthur “Boy” Capel) otworzyła kolejny sklep, tym razem modniarstwo, w Brittany. Kapelusze noszone były przez najlepsze ówczesne aktorki, co w dużym stopniu pomogło umocnić markę. 1913 r. okazał się przełomowy – otwarcie nowego butiku w Deauville ze sportową kolekcją przeznaczoną dla kobiet niezależnych, które w myśl projektantki chcą ubierać się dla siebie, a nie dla swoich mężczyzn, przyniosło Coco Chanel oczekiwany sukces.

W czasie II wojny światowej zamknęła swoje sklepy, twierdząc, że nie był to najlepszy czas na modę. W 1945 r. wyjechała do Szwajcarii i dopiero po 9 latach wróciła do Paryża… i do świata mody.

Do tej pory na temat życia Chanel powstało kilka filmów, m.in. “Chanel Solitaire” (1981, reż. George Kaczender), “Coco Chanel” (2008, reż. Christian Duguay), czy “Coco Chanel & Igor Stravinsky” (2009, reż. Jan Kounen). Stała się również postacią brodway’owskich musicali (“Coco”, reż. Robert Emmet Dolan) i muzą pisarzy (“Coco & Igor”, Chris Greenhalgh).

Obecnie w domach mody Chanel pracują najlepsi projektanci światowej sławy.

W ubiegłym tygodniu odszedł Alexander McQueen, znany i ceniony brytyjski projektant mody. Miał zaledwie 40 lat. Rzeczywistość go dołowała, nie godził się na skomercjalizowany świat – popełnił samobójstwo.Już jako nastolatek szył suknie dla swoich sióstr. Na początku swojej kariery był uczniem Savile Row Tailor Anderson & Sheppard. Uczył się także fachu w Mediolanie, by po powrocie do Londynu skończyć podyplomowe studia Central Saint Martins. W 1996 roku dostał, pierwszy z czterech, tytuł Projektanta Roku za wybitną kolekcję inspirowaną Szkocją. Pozwoliło mu to na objęcie posady głównego projektanta w domu mody Givenchy. dostaje tytuł Projektanta Roku i tym samym otrzymuje posadę głównego projektanta w domu mody Givenchy. 5 lat później przenosi się do Paryża, by rozpocząć pracę dla Gucci, domu mody, który nie ogranicza jego kreatywności. Ostatecznie zostaje uhonorowany w 2003 roku, Orderem Imperium Brytyjskiego dla świata mody.

Ten niemiecki projektant mody rodził się 10 września 1933 roku w Hamburgu. Dziś uznawany jest za jednego z najbardziej wpływowych dyktatorów mody na całym świecie. Jako niezależny twórca często pozwala sobie również na współpraca z kolegami z branży (Chanel, Chloe, H&M!).

Już jako 14-letni chłopak spakował swoje walizki, wyjeżdża do Paryża, by zaledwie 3 lata później wygrać tam jeden z czołowych konkursów mody. Dzięki temu wyróżnieniu zapewniono mu posadę u Pierre’a Balmaina. Potem projektował dla takich domów mody jak Jean Patou, Krizia, Valentino czy Charles Jourdan.

Rok 1964 to kolejny przełom w jego życiu – rozczarowany ówczesnym światem mody wyjeżdża do Włoch, by w trakcie studiów zgłębić historię sztuki. Następnie w 1972 dzięki współpracy z Chloe tworzy kolekcję Deco, zachowaną w kontraście bieli i czerwieni. Ten właśnie projekt otworzył mu drzwi do światowej kariery. Od 1983 roku jest kierownikiem domu mody Chanel.

Portfolio jest więc wizytówką modelki. Jest ono niezbędne na castingach, należy jednak pamiętać, by nie zostawiać zdjęć z portfolio w agencji, mieć zaś przygotowany composit do tego celu.

Pracę w zawodzie rozpoczęła w 1987 roku w wieku 17 lat. Od tego czasu jej twarz pojawiła się na ponad 700 okładkach najważniejszych magazynów o modzie, między innymi “Vogue”, “Harper’s Bazaar”, “Cosmopolitan” czy “Time”.  Reklamowała równiez liczne domy mody, takie jak: Chanel, Versace, Ebel, a także produkty L’Oreala, Revlonu i Pepsi. Poza tym wystąpiła w kilku filmach, na przykład  “To właśnie miłość” i “Prêt-à-Porter”, gdzie zagrała samą siebie.

Na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia została uznana przez magazyn “People” jako jedna z 50 najpiękniejszych ludzi na świecie. W rankingu telewizji Channel 4 na modelkę wszech czasów zajęła piąte miejsce.

Oficjalnie pożegnała się już ze światem mody, mimo tego wciąż gościnnie bierze udział w pokazach, między innymi domu mody Chanel.

Kluczem do jej światowej kariery okazał się spektakularny pokazu na Schodach Hiszpańskich w Rzymie w 2003 roku, który poprzedziły prezentacje takich wybitnych artystów, jak Roberto Cavalli, Roco Barocco, Celine i Kenzo. W 2008 roku, jako pierwsza i jedyna jak do tej pory Polka zorganizowała pokaz w prestiżowym hotelu Le Crilion w trakcie paryskich pokazów Haute Couture.

Eva Minge posiada własne salony mody w Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu i Tarnowie. Od początku działalności pokazuje swoją twórczość na całym świecie, między innymi w Dubaju, Toronto, Monte Carlo, Cannes (podczas Festiwalu Filmowego), Dusseldorfie, Berlinie, Moskwie, Wiedniu, Barcelonie, Madrycie, Genewie, Montrealu oraz Kijowie. Projekty jej autorstwa świetnie sprzedają się także w Stanach Zjednoczonych.

Eva Minge często jest zapraszana do jury konkursów związanych z modą i urodą, jak na przykład Miss Polonia i Elite Model Look czy konkurs na najlepsze wzornictwo magazynu Machina. Pracuje ponadto przy kreacji wizerunku wielu polskich gwiazd, a także przy dużych produkcjach telewizyjnych.

Jest laureatką wielu nagród, jak na przykład Złota Fastryga, Złoty Wieszak, Srebrna Pętelka, a także statuetki „Osobowość Mody”.