W łatki
Bielactwo to choroba skóry. Można ją podzielić na dwa rodzaje: wrodzoną i nabytą. W pierwszym przypadku objawy choroby, czyli białe przebarwienia na skórze widoczne są od urodzenia, a w drugim mogą się pojawić w praktycznie każdym etapie życia. Podział można tez przeprowadzić ze względu na ilość przebarwień na: całkowite, kiedy w 80% brak jest pigmentu i częściowe, gdy występuje miejscowo: na rękach, nogach, twarzy i innych miejscach.
Bielactwo powstaje poprzez brak produkcji barwnika skóry, jakim jest melanina, przy obecnych w normalnej ilości, zdrowych melanocytów. Choroba ta jest dziedziczna: bielactwo całkowite jest dziedziczone w sposób dominujący, natomiast częściowe – recesywny.
Przebarwienia najczęściej występują na stawach, czyli: łokciach, kolanach, kostkach, jak też i na twarzy i szyi. Obecnie nie ma całkowicie skutecznej metody leczenia bielactwa, można jedynie naświetlać specjalnymi lampami miejsca zmienione, jednakże wynik zabiegów jest indywidualny i nie zawsze przynosi pożądane rezultaty. Szczególnie jest to mało skuteczne, jeżeli choroba ta występuje równocześnie z innymi chorobami autoimmunologicznymi, jak na przykład zapalenie tarczycy typu Hashimoto. Mimo, iż lekarze nie są do końca pewni, czy te dwie choroby są ze sobą powiązane, wielu z nich tak podejrzewa.